Απόλυτη πλειοψηφία, η αποχή.  Σύμφωνα με τους δημοσκόπους και τους πολιτικούς επιστήμονες, αυτές οι ευρωεκλογές θα μπορούσαν να μείνουν στην ιστορία, λόγω της μικρής συμμετοχής των ψηφοφόρων.

Η αποχή αναμένεται να ξεπεράσει το 50%.

Πάνω από ένας στους δύο ψηφοφόρους, θα προτιμήσουν την Κυριακή να κάνουν οτιδήποτε άλλο από το να πάνε στις κάλπες. Παρά το γεγονός ότι οι «μονομάχοι» επέλεξαν την εσωτερική ατζέντα. Και μάλιστα με ακραία πόλωση και τοξικές επιθέσεις για θέματα, που ελάχιστα βέβαια, απασχολούν την καθημερινότητα των πολιτών.

Καλώς ή κακώς, όμως, η αποχή, σήμερα, είναι μία σύνθετη «ψήφος» πάντως, που επιλέγουν κυρίως, απογοητευμένοι ψηφοφόροι. Πολίτες που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες και επικρίνουν τους πολιτικούς για την αδράνεια τους, απέναντι στα πραγματικά προβλήματα των ανθρώπων.

Η παθολογία της αποχής, έχει εμπλουτιστεί βέβαια από δύο χαρακτηριστικά: την οργισμένη βούληση να τιμωρηθούν τα κόμματα που έχουν απογοητεύσει με την πολιτική τους, αλλά και τη δυσαρέσκεια από ολόκληρη την ελίτ, για την αδυναμία της να δώσει ουσιαστικές λύσεις για την καθημερινότητα των πολιτών.

Σε κάθε περίπτωση όμως, η χαμηλή εκλογική συμμετοχή , δεν θα είναι ήττα μόνο για τα κόμματα, που θα δουν τα ποσοστά τους να μειώνονται σε μεγαλύτερο βαθμό από τα υπόλοιπα. Είναι ήττα για την ίδια τη δημοκρατία.